ANDRRA E JETЁS
Oh jetë e shej’t e pa jetueme
Ujvarë gëzimi qi bjen mbi mue
N’heshtjen teme plot me mallë
*
Sa herë për ty mue m’ze mêrzia
E m’shtrëngon malli i shkretë
I dalldis hallet n’motmote t’mia
*
Mes parrizi veç ty t’kërkoi
Edhe n’Ferr ku m’djegë ky zjarr
Parajsë e imja qi n’ty jetoi
*
Rrahjet e zemrës porsi sahati
Ty t’shikoi kur qel havaja
Sikur dy lule qi ka Dynjaja
N’ZA
N’krahrorin tand un tuj pushue
N’ftyrën tande un gjej qetësi
Aty ku dhimbje ka pushue
*
Kush t’tha moj qi nuk të due
N’buzt e tua ku ndjej freski
Zemrên tande me banue
*
Ujdhesë g’zimi qi m’ban me rrnue
Qi m’frymëzon çdo gja n’hava
Erëmirë ti rrno me mue
*
Frymëmarrja jote porsi floriri
Qi tretë çdo gja nëpër dynja
Njashtu si un porsi qiriri
*
Ti qi jetën mu ma ke trazue
Dashninë tonë na tuj kërkue
Harrnuem fort n’degë t’jetës
N’MOTMOTE
N’ty andrroi kur m’qel sabahi
Edhe akshami kur t’maroi
Edhe n’idhnim edhe kur g’zoi
*
T’ledhatoi ambël pa pik mëshire
Me plot epshe e me plotë hire
Gjersa klithma t’gjej qetësi
*
T’pres me ardh n’amshime t’mia
T’pres ty me m’ba derman
Përtej andrrave qi ka dashnia
*
Tuj shetitun n’kopsht t’dashnis
Pa ty s’e di a m’ze akshami
N’lule t’bukura t”dashunisë
*
Qysh prej dritës qi ka ndriçue
Edhe hana qi ka dal n’qiell
Dynjanë teme e ka krijue
*
N’ty menoi kur qel sabahi
N’ty kërkoi shnet e jetë
Përtej etjes së pashueme
*
Pres me shekuj e pres me dit’ë
Tuj shetitun n’muej e n’vjet
N’skaj t’dynjasë kam me t’kërkue
PROF. ARGJIRO UKIMERI
(ARGJIRO’OUI)
