KTHEMË NË FOLE

(Kushtuar veprimtarit të paepur në mërgim, Adem Islami-Stanishori)
Merri eshtrat e mi,
çoji në atë qoshe,
brenda gardhit,
dhe thuaj:
“I solla
eshtrat e tij,
tretur diku
në mërgim.”
Mbi një gur
shkruaj:
“Edhe qyqet,
qyqe,
duan të pushojnë
në foletë e veta.”
Mos rrëfe
as jetën,
as vuajtjet e mia,
se nuk të mjaftojnë
as lapsi,
as letra.
Arif Ejupi
Gjenevë, 8 nëntor 2026
***
MENDJEN ATJE
As s’më flihet,
as s’më rrihet.
Trupin këtu,
mendjen atje.
Mendimet vërdallë.
As një gotë s’më pihet.
Më mirë mendje esëll
se mendje dhallë.
Pastaj, nesër s’i dihet
llogaria ku do dalë.
Në “Rapsodi për gjethet”
ai tashmë shkroi
kapitullin katërmbëdhjetë.
Si barkë që lundron
pa ndalur ndër detet,
plot ndjenjë fjalët gatoi
dhe ty, Tina, të zgjati jetë.
Tjetri me pasion,
nxjerrë nga kujtesa, shkroi,
derisa në heshtje
kujtoi babanë.
Sa shumë fjalë të tija
në mbamendje kishte!
Se dashuria shëron plagë
e mërzia zemrën çanë.
Se “Është e vogël Bota”
jo të gjithë e panë…

Bekim I. Blaku
Shkëputur nga përmbledhja me poezi “Arka e nënës”.