EMRI YT – DRITË NË TOKË, DRITË NË QIELL
(Poemë epiko-lirike kushtuar Gjeneralit Wesley K. Clark, komandant suprem i NATO-s gjatë Luftës së Kosovës)
Emri yt – dritë në tokë, dritë në qiell.
Kur mbi kokat tona sillej hija e shfarosjes,
kur na shkelej nderi,
kur nënat dhe motrat tona
çaheshin me thika e bajoneta në bark,
kur foshnjat digjeshin në djep,
kur shtëpitë shpërthenin në flakë,
kur ne merrnim arratinë,
kur Evropa, me hilet e saj të vjetra,
rrinte e heshtur,
kur fushat dhe malet
laheshin me gjak
dhe mbusheshin me varre ,
atëherë u shfaqët Ju, Gjeneral,
si dielli mbi tokë të ngrirë,
si zëri i ndërgjegjes njerëzore.
Mobilizuat oficerë e ushtarë,
na erdhët në ndihmë.
Ia çatë kokën më dysh
dhe i thyet putrat e dhëmbët
kudrës siberiane.
Ajo, e përgjakur dhe e llahtarisur
nga goditja Juaj rrufe,
bashkë me këlyshët e saj,
u tret në humnerat e turpit,
me bishtin e përzhitur nën shalë.
Ne, të katandisur nëpër kampe e rrugë,
me plagë në trup
dhe zemra të copëtuara,
sërish na ngritët në këmbë.
Na kthyet në vatrat tona,
na dhembshurat me fjalë të ëmbla,
na i shtruat sofrat me bukë.
Na ngushëlluat për tragjedinë
dhe na bekuat
me fjalën e shenjtë:
“Liri.”
Gjeneral me katër yje nderi,
me stoicizëm të pashembullt,
me besë burri,
me forcë luani,
me shikim skifteri
që sheh përtej mjegullës,
me dëgjim që ndien
edhe rrahjen e akrepave të orës,
me trup si lis
dhe i drejtë si qiri,
me zemër të bardhë si dëbora ,
Ju na sollët
dritë në qiell
dhe dritë në tokë.
Zoti u bekoftë!
ARIF EJUPI
———–
Tiranë e Arbërit
Tiranë e Arbërit,
me klimën e butë,
me shiun e vakët,
me diellin reflektues,
me qiellin pasqyrë,
me liqenin në zemër,
me ullishte e hardhi përreth,
me kryetrimin në shesh,
me malet e Dajtit dhe të Surrelit kurorë,
me arteriet që të shpien në Durrës,
Kavajë e Bari,
o sa më ka marrë për ty malli.
Tiranë, fanar ndriçues i Ballkanit dhe i Evropës.
Tiranë, me të bukurin emër,
edhe për së vdekuri të dua me shpirt e zemër.
Arif Ejupi
Gjenevë, 21 prill 1996
