Durrës, 21. 05. 2013 – Që shqiptarët janë QË TË GJITHË pro SHBA-së, këtë e di gjithkush. Kur themi: QË TË GJITHË, kjo duhet kuptuar, që nuk ka asnjë forcë politike shqiptare, madje as edhe një grup të vogël shqiptarësh, i cili të jetë deklaruar ose të ketë tendenca të distancohet nga politika proamerikane e shqiptarëvet. E gjithë kjo dëshirë, i gjithë ky shpirt proamerikan i Kombit Shqiptar e ka shpjegimin e vet fare të thjeshtë: Ne nuk kemi ku mbështetemi tjetër, përveç te SHBA-ja. Mbështetemi edhe te Europa Perendimore, por vetë ajo, pra, Europa Perendimore, s’ka ç’bën tjetër, s’ka ku shkon tjetër, përveç te bashkëpunimi me SHBA-në.
Këto janë lidhjet e sotme objektive, në këtë botë të përçarë, në këtë botë kampesh të pakuptimtë dhe tepër kërcënues në epokën kibernetiko-bërthamore. Ne jemi të detyruar, por edhe DUAM të jemi pikërisht pjesë e këtij Perendimi, i cili realisht udhëhiqet prej 2 subjektesh: Prej subjektit nr.1, që është SHBA-ja, dhe prej subjektit nr.2, që është BE-ja. Subjekti nr.1 është i konsoliduar, subjekti nr.2 nuk është ende i konsoliduar.
Nisur së këndejmi, pra, nisur prej këtij realiteti, ne shqiptarëvet na intereson shumë që ta kemi përkrahjen SA MË TË PLOTË prej SHBA-së. Kur themi: Ta kemi përkrahjen SA MË TË PLOTË, sigurisht kuptojmë edhe komponentin: Sa më TË KTHJELLËT, sa më RACIONAL dhe sa më TË PËRZEMËRT e TË SINQERTË.

Mirëpo unë, pikërisht në këtë komponent, në komponentin e KTHJELLTËSISË, RACIONALITETIT, PËRZEMËRSISË e SINQERITETIT, nuk po mund ta kuptoj politikën e SHBA-së ndaj nesh.
Nuk e kam kuptuar as atë të mëparshmen politikë të SHBA-së, qëndrimin ndaj Enver Hoxhës, qëndrimin ndaj Çamërisë, psh në vitin 1944, qëndrimin ndaj Kosovës, që nga Lufta e Dytë, por unë po ndalem këtë herë vetëm ndaj disa treguesve të Pasnëntëdhjetës.
1. Ish-ambasadori, z.Rajerson, e ka pohuar vetë që, para se të vinte në Rep.e Shqipërisë, nuk e ka njohur Shqipërinë. Ky fakt nuk do të mund të cilësohej ndryshe, veçse si mjerimi i një diplomacie. Të mos e njohësh vendin ku ti emërohesh ambasador, nuk është e metë personale e jotja si ambasador. Është e metë, është mjerim, për krejt korpusin e diplomacisë së një vendi, aq më tepër, të një vendi, i cili konsiderohet superfuqi.
2. Sekretari i Shtetit, z.Bejker, erdhi në Rep.e Shqipërisë dhe, puna e parë e tija, ishte: Të zbathte këpucët dhe të hynte në Xhaminë e Et’hem beut. E la Gjergj Kastriotin, Atletin e Krishtërimit, ta mbulonte djersa në mes të sheshit që mban emrin e tij dhe u fut në xhami! Cila është domethënia e këtij gjesti?! Mirë. E kuptojmë që kjo po bëhej për inat të Enver Hoxhës. Por z.Bejker duhej ta dinte që ky gjest i tiji nuk do t’u pëlqente, as Sami Frashërit dhe Ismail Qemalit. Madje, as Ahmet Zogut, i cili jo më kot e kish marrë gruan katolike.
3. Edhe herë të tjera, Kombi Shqiptar është cilësuar apo konsideruar prej personelitetesh të SHBA-së si një komb mysliman. Të këtillë cilësime u janë bërë shqiptarëvet, në të kaluarën, e u bëhen edhe në të sotmen, vetëm prej sërbëvet shovinistë dhe prej grekëvet shovinistë!!! A është kjo një injorancë e politikanëvet të SHBA-së, apo kemi të bëjmë me një lloj ligësie, me një lloj pasinqeriteti ndaj miqësisë që ne u ofrojmë amerikanëvet?!
4. Ne e dimë që, midis SHBA-së dhe Turqisë ka tashmë një alenacë tradicionale. Ajo aleancë është krejtësisht e përligjur dhe krejtësisht e kuptueshme. Edhe ne kemi dhe duhet të kemi miqësi me Turqinë. Por vëmë re që amerikanët vijnë, psh në ekonominë tonë, kryesisht nëpërmjet disa korporatave apo kompanive turko-amerikane. Nuk hyjnë këtu thjeshtë si amerikanë, por të bashkuar me turqit, madje të përfaqësuar prej turqish. Ç’do me thënë kjo?! A i konsideron SHBA-ja shqiptarët njësoj si turqit? Shqiptarët janë miq me turqit, por nuk janë e njëjta gjë si turqit. Aq më tepër, ne nuk mund të bëhemi kurrë aneks i Rep.së Turqisë në politikën e kujtdoqoftë.
5. Para disa vjetësh, SHBA-ja na çoi këtu një grup ujgurësh, myslimanë me shtetësi kineze. Kjo bëri që Kina të shprehte pakënaqësi ndaj nesh. Ç’donin ujgurët në Rep.e Shqipërisë?! A nuk mund të çoheshin ata në Australi? A nuk mund të çoheshin në Zelandën e Re, ose këtu në Danimarkë, në Rumani, në Bullgari. Bullgaria ka shumë myslimanë. Le të çoheshin ujgurët pranë myslimanëvet të Bullgarisë!
6. Kohët e fundit u bë marrëveshje që në Rep.e Shqipërisë të silleshin, jo pak, por nja 240 muxhahedinë, myslimanë antiiranianë. Prapë Irani, si më parë Kina, shfaqi pakënaqësi. Ç’duan në Rep.e Shqipërisë këta ish-ekstremistë islamikë? A nuk mund të çohen këta në Portugali, në Spanjë, në Vatikan, në Algjeri, në Turqi, por sillen pikërisht këtu?! Si mund ta emërtojmë këtë politikë të SHBA-së ndaj Kombit Shqiptar? Si mosnjohje të shpirtit të këtij Kombi, apo si provokim e si cinizëm?! Kur, themi CINIZËM, mendja na shkon fill e te Barleti, te Gjon Buzuku, te Nikollë Mekajshi, te Naum Veqilharxhi, te Papa Kristo Negovani, te Petro Nini, te Shtjefën Gjeçovi e te Gjergj Fishta. Madje, edhe te një Fan Nol, te një Faik Konicë e deri te një Stefan Lasko a Gjon Sinishtë, që lanë eshtrat në SHBA, duke u treguar amerikanëvet kush janë shqiptarët!
7. Më në fund, vjen edhe një KONTRATË MISTERIOZE AMERIKANO-SËRBE për minierën e Trepçës! Ç’janë këto punë?! Si ta emërtojmë këtë politikë të një shteti, te i cili shqiptarët kanë shumë shpresa?! Si lodër lobesh, që veprojnë e përplasen njëri me tjetrin në SHBA, gjithsesi lodra të rrëzikshme për vetë SHBA-në?! Apo si thikë pas shpine e një fuqie të madhe ndaj një populli, i cili ka nevojë, jo për thika kolaboracionesh, por për bisturi humanistësh!?
Duke i vështruar krejt këto që thamë, me një sy sa më depërtues, në përpjekje për ta tejshpuar errësirën, ne vijmë pashmangshëm edhe te këto pyetje:
– A nuk pati mundësi pjesa amerikane e ushtrisë së NATO-s ta ndihmonte UÇK-në për ta çliruar edhe Veriun e Kosovës më 1999-n?!
– Pse u la Veriu i Kosovës, në vitin 1999, në gjendjen që më vonë do t’i sillte diplomacisë perendimore jo pak telashe?!
– A është koha tani të luhet me ne shqiptarët, siç luan një mace e nginjur me një mi, i cili s’është në gjendje të ikë askund?!
– A shkon e gjithë kjo në interes, qoftë të SHBA-së, qoftë të BE-së, në një kohë kur, edhe BE-ja, edhe SHBA-ja kanë SHUMË PUNË, në të tjera PIKA TË NXEHTA?!
Sinqerisht, unë nuk dua të mendoj që SHBA-ja është në pikë të hallit e s’po gjen dot rrugë për t’i ndihmuar shqiptarët! Dua më shumë të mendoj që SHBA-ja ende nuk e kuptuar si duhet rëndësinë e përkrahjes së shqiptarëvet.
We give you Quality Top Brands!
We can’t wait to meet your requirements. Get to know the FMCG offers and become our business partner!
Ferrero Rocher 200g
Ferrero Rocher 375g
Ferrero Rocher T-16 200g
Kinder bueno 39g
Kinder Joy 20g
https://medshopinc.co/product/buy-nembutal-powder-online/
https://konteneryhand-bud.com/product/neu-lagercontainer-5ft/
https://cocaineincshop.com/product/order-peruvian-cocaine-online/