IBRAHIM SKENDERI: KRIJUESIT PA ADRESË!

Sharr, 17. 07. 2016: 1990-1999, vitet më të rënda për shqiptarët në Kosovë. Serbia përmes masave represive i mori të gjitha. Bile edhe ajrin të cilin nuk arriti ta administrojë me ligje të dhunshme, e helmoi. Qoftë e kaluar!
Po ne vallë si patëm dije e forcë të homogjenizohemi, të formojmë shoqata, klube e institucione, gjatë viteve 1990-1999 ?! Çudi?!
Mbase veprime instiktive për t’u mbrojtur?!
Mbase?!
Sot kur dhunën serbe nuk e kemi mbi kokë, institucionet në krizë.
Shoqata e klube krijuesish me status të OJQ-së nuk veprojnë si institucion, por vetëm si pronë BOSS-ash.
Matrapazët dolën të jenë më të aftë dhe më të shkathtë se intelektualët krijues.
Shumë nga BOSS-at, edhe si diletantë, pa fuqi profesionale e intelektuale regjistruan OJQ-të e tyre. OJQ-të që me qëllimin më të mirë na i solli përvoja demokratike evropiane, por, të cilat (me përjashtime) në praktikë u keqpërdorën dhe u bënë antipropagandë e qëllimit të themelimit të tyre.
Në aspektin menaxhues, më i “madhi” nga tre themeluesit e OJQ-së (sikur e kërkon ligji për regjistrimin e OJQ-ve), merr mandatin e BOSS-it. Ai automatikisht bëhet zotërues i projekteve, i donacioneve, i parave, i urdhrave dhe i gjithçkahit, pa i dhënë llogari askujt.

Kurse intelektualët, veçmas ata krijues mbesin në rolin e argatit dhe i nënshtrohen autoritarizmit dhe tekave denigruese të BOSS-it.
Ndonëse, dihet mirëfilli se intelektual nuk mund të jetë patjetër secili që kryen një shkollë, por ai që aftësitë e veta intelektuale e krijuese i ve në shërbim të popullit dhe atdheut, ndër krijuesit tonë po ndodh e kundërta: Gjithçka në shërbim të BOSS-it! Sepse ai BOSS-i na qenka i gjithfuqishmi dhe i gjithdijshmi. Ai po i afirmoka krijuesit! Thjesht, fati i krijuesit na qenka në duar të BOSS-it?!
Keq, shumë keq!!
Në realitetin tonë po ndodh madje që në qytete dhe në nivel komunash, krijuesit letrarë të mos kenë një adresë. Nuk kanë kurrfarë shoqate a klubi që i bashkon si komunitet, sikur i kishim në vitet e homogjenizimit. Edhe ato shoqata e klube me traditë afër gjysmë shekullore, duket, jorastësisht qenkan shkatërruar dhe pengohet riaktivizimi i tyre. Ndërkaq, krijuesit e padjallëzuar vetëm sa për tu kyqur në ndonjë aktivitet, për të lexuar një t’vetme poezi në ndonjë orë letrare, detyrohen të endën domosdoshmërisht pas BOSS-it duke ia privuar edhe të drejtat vetvetës. Nuk guxojnë as të marrin pjesë në ndonjë aktivitet, manifestim a festival, nëse nuk është në interes të BOSS-it.
Unë si autor i këtij shkrimi, jo se jam më i menquri e më i dituri. Por përvoja e hidhur e troçexhisë, veçmas pas luftës në Kosovë më shtyri të rebelohem. Së pakut të mos vdes si argat i përjetshëm i BOSS-ave mosmirënjohës dhe pa u thënë “Mos më zini për budalla!”. Andaj, zemrthyer e barkplasur u bëj
T H I R R J E
Kolegëve të mi krijues të mos e pranojnë nënshtrimin. Të mos ia zgjasin jetën të keqës. Askend dhe kurrë nuk do ta afirmojë BOSS-i, por puna vetanake krijuese. Prandaj, të mblidhen të formojnë institucione “Shoqatë” apo “Klub” qoftë. Të zgjedhin kryesi e kryetar. Të hartojnë e veprojnë me Rregullore pune dhe Plan vjetor. Thjesht të veprojnë sipas normave demokratike.
Kështu, duke krijuar kushte për vendimmarrje demokratike me shumicë votash do të arrijnë të krijojnë selinë e tyre, adresën e selisë dhe zyrtarët organizativë mandatorë, dhe kësisoji:
-Do të krijojnë kushte për punë, aktivitet e vendimmarrje ekipore;
-Do të krijojnë kushte bashkëpunimi me shoqata e klube simotra në nivel vendi, nivel gjithkombëtar dhe ndërkombëtar;
-Do të shtojnë mundësinë për prezantim dhe afirmim të punës së tyre krijuese përmes aktiviteteve letrare dhe editimeve;
-Do të krijojnë kredibilitet për të qenë edhe anëtar i ndonjë klubi, shoqate apo lidhje në nivelin republikan, gjithëkombëtar apo ndërkombëtar;
-Do t’i sjellin qytetit dhe komunës së tyre manifestime e festivale. E jo ti largojnë ato sikur po ndodh aktualisht, për interesa të BOSS-ave. Kjo nënkupton të sjellin edhe dobi ekonomike për qytetin dhe komunën ku veprojnë;
Kështu do t’u jepet mundësia prezantimit dhe afirmimit të krijuesëve të rinj;
Përfundimisht duke e ruajtur dinjitetin prej krijuesi e intelektuali do të mundë të jenë vetvetja.
Por, mbi të gjitha me transparencë do tu mbyllen shtigjet matrapazëve uzurpatorë të gjithçkahit në jetën tonë, të cilët edhe krijuesit dhe krijimtarinë e tyre përmes fuqisë politike, i shfrytëzojnë si trambolinë vetëm për qëllime dhe përfitime të tyre materiale.
Pranverë-fillimverë, 2016

Total
0
Shares
Lini një Përgjigje

Adresa juaj email s’do të bëhet publike.

Postime të Lidhura
Read More

ASAJ

ASAJ Ti që troket në mendjen time Ma mbushë shpirtin plotë gëzi Je freskim i zemrës sime Jetës…