Sllovakia nuk e njeh Kosovën – por sot njohu fuqinë e djemve të saj!

Kombëtarja e Kosovës në futboll sonte shkëlqeu në Bratislavë, duke e mundur Sllovakinë vendase me rezultatin 3:4. Në këtë përballje të vlefshme të play-off-it, të gjithë futbollistët e përzgjedhur nga kryetrajneri Franko Foda u angazhuan maksimalisht dhe treguan lojë të shkëlqyer.
Kombëtarja e Kosovës, edhe pse pësoi gol që në minutën e 4-të të pjesës së parë, nuk u demoralizua. Ajo, me sulme të shpejta dhe të organizuara për mrekulli, arriti të barazojë rezultatin në 1:1 në minutën e 21-të nëpërmjet Hoxhës.
Siç ndodh shpeshherë në lojën e futbollit, një pakujdesi e vogël mund të kushtojë. Në minutën e 45-të, mbrojtja e Kosovës u tregua e ngathët dhe sulmuesi sllovak Lukas Haraslin e solli skuadrën e tij në avantazh 2:1.
Me të filluar pjesa e dytë e lojës, kosovarët atakuan furishëm portën e portierit sllovak Martin Dúbravka. Një krosim të shkëlqyeshëm të Vojvodës nga krahu i majtë, në minutën e 47-të, e shndërroi në gol Fisnik Asllani. Ai gjuajti sikur me katapultë, me kokë, aq fuqishëm sa që çdo përpjekje e portierit sllovak për ta evituar golin ishte e kotë.
Barazimi i rezultatit në 2:2 sikur u dha krahë futbollistëve të Kosovës. Ata kaluan në epërsi 3:2, në minutën e 60-të, pas një gjuajtjeje të lirë dhe precize, të ekzekutuar me mjeshtëri nga sulmuesi Florent Muslija.
Kësaj radhe ra në sy edhe angazhimi i lojtarëve të mbrojtjes së Kosovës, të cilët shpeshherë u përfshinë edhe në sulm.
Një gjuajtje të harkuar bukur të Vedat Muriqit, e cila për një çast u largua nga mbrojtësit e Sllovakisë, u përpoq ta dërgonte në rrjet Albian Hajdari, por topi u dëbua nga portieri Dúbravka. Aty reagoi shpejt Kreshnik Hajrizi, i cili në minutën e 72-të e ngriti rezultatin e Kombëtares së Kosovës në 4:2.
Sllovakët, me traditë të gjatë në futboll, duke parë disfatën, sikur u ndjenë të turpëruar dhe, në finish të ndeshjes, sulmuan pandërprerë portën e portierit kosovar Arijanet Muriq.
Ata arritën vetëm ta zbusin humbjen në 3:4, në minutën e fundit të lojës së rregullt, me golin e David Strelec, i cili në këtë ndeshje ishte golashënues i dyfishtë.
Në referimin e Espen Eskås u vërejtën disa lëshime, por nuk ndikuan në rezultat.
Kombëtarja e Kosovës dhe selektori i saj, Franko Foda, më 31 mars 2026 do ta kenë shansin jetik për të arritur majat e suksesit. Nëse, Kosova, në stadiumin “Fadil Vokrri”, do ta mposhtë Turqinë, do të bëhet pjesëmarrëse e Kampionatit Botëror të Futbollit, që do të mbahet në SHBA, Meksikë dhe Kanada.
ARIF EJUPI
——————-
Kur emocionet verbojnë, e vlerat flasin:
rasti i Vedat Muriqit

Fitorja e mbrëmshme e Real Mallorca ndaj gjigantit Real Madrid 2:1 riktheu në vëmendje një realitet që shpesh harrohet në futboll: se edhe më të mëdhenjtë mund të mposhten, ndërsa heronjtë mund të lindin nga momente të papritura.
Në këtë përballje, ishte pikërisht prizrenasi Vedat Muriqi, i cili vulosi fitoren e Real Mallorca në minutat shtesë, duke dëshmuar edhe një herë se është një nga sulmuesit më të spikatur në La Liga.
Muriqi, me 19 gola këtë sezon, renditet ndër më të mirët në kampionatin e Spanjës, menjëherë pas yllit francez Kylian Mbappé.
Paraqitja e tij madhështore ndaj Real Madridit na rikthen pas në kohë, te një moment që për futbollin tonë ishte historik: ndeshja Kosovë – Turqi 0:1 në stadiumin “Fadil Vokrri” në Prishtinë.
Në atë ndeshje, pavarësisht rëndësisë së jashtëzakonshme, një pjesë e opinionit publik reagoi në mënyrë të padrejtë ndaj Muriqit. Në vend që loja të analizohej me gjakftohtësi, në rrjetet sociale u përdorën fjalë të rënda e fyese, sjellje kjo që nuk i shërben as sportit dhe as kulturës sonë.
Në fakt, realiteti i asaj ndeshjeje ishte shumë më kompleks. Dëshira e çdo lojtari për t’u bërë protagonist në një ndeshje historike bëri që loja të fragmentohej dhe të mungonte bashkëpunimi i duhur në repartin e sulmit.
Vedat Muriqi, si sulmues i qendrës, varet drejtpërdrejt nga shërbimi i bashkëlojtarëve dhe, në mungesë të topave, nuk mund të jetë efikas.
Futbolli nuk është sport individual. Një sulmues nuk mund të gjykohet vetëm nga fakti nëse shënon apo jo, por edhe nga konteksti i lojës: organizimi i ekipit, strategjia, presioni i ndeshjes dhe mbështetja nga shokët e skuadrës.
Shembulli i ndeshjes së fundit në Spanjë e dëshmon më së miri këtë të vërtetë: kur një lojtar i sulmit si Muriqi shërbehet siç duhet nga bashkëlojtarët, shkëlqimi i tij është i pashmangshëm.
Andaj, është e domosdoshme që si shoqëri dhe si tifozë: të gjykojmë me maturi dhe jo me emocione të momentit, të respektojmë kontributin e çdo lojtari që përfaqëson vendin dhe të kuptojmë se suksesi në futboll është rezultat i punës kolektive.
Vetëm kështu mund të ndërtojmë një kulturë sportive të shëndetshme, ku kritika është konstruktive dhe jo shkatërruese.
Vedat Muriqi mbetet një nga ambasadorët më të denjë të futbollit kosovar, një lojtar që, kur i krijohet hapësira, di të bëhet hero.
ARIF EJUPI