NЁNA VUSHTRRIASE
Edhe pse bishat e ushunjëzat
ua vranë të vetmin djalë
dhe ju dëbuan nga shtëpitë,
edhe në llogore e tenda,
me njëra-tjetrën u solidarizuat.
Nëna vushtrriase,
perëndesha të diellit e të qiellit,
të përvuajtura e me shumë halle,
ndonëse të moshuara
e me zemra të lënduara,
me besë e qëndresë,
ata që deshën ta fshehin krimin,
i nxorët lakuriq para botës,
si mizorë e gjakësorë.
Nëna vushtrriase, me stoicizëm
të pashembullt i përballuat stuhitë shovene,
që ndër shekuj u sulën mbi ju.
Sot, të rinjtë rriten nga rrënjët tuaja,
dhe me vrullin për t’u ngjitur
në majat e Korabit.
Nëna vushtrriase,
perëndesha të diellit
dhe të qiellit arbëror!
ARIF EJUPI
Gjenevë, 19 maj 2026
_______
QETËSOHUNI NJËHERË
(Protestë ndaj atyre që përpiqen të pengojnë zyrtarizmin e gjuhës shqipe në Maqedoninë e Veriut)
Qetësohuni njëherë,
o arinj të murrmë,
o korba të zinj.
Rrezet e diellit
nuk ndalen me shoshë.
Hënës ndriçimin
s’ia ndalin lehjet e qenve.
Lumenjtë pakojnë ujin,
por rrjedhën
nuk e ndalin.
Malet i dëmton acari,
por prapë
mugullojnë.
Bilbilave mund t’ua vonojnë këngën
të pabesët dhe mizorët,
por assesi
t’ua ndalin.
Shqiponjave mund t’ua prishin folenë,
por fluturimin
s’mund t’ua ndalin;
as dallëndysheve,
as pulëbardhave
shtegtimin.
Kohës
nuk mund t’i ndalet hapi.
Qetësohuni njëherë,
o arinj të murrmë,
o korba të zinj.
ARIF EJUPI
Gjenevë, 5 dhjetor 2025
QETËSOHUNI NJËHERË
(Protestë ndaj atyre që përpiqen të pengojnë zyrtarizmin e gjuhës shqipe në Maqedoninë e Veriut)
Qetësohuni njëherë,
o arinj të murrmë,
o korba të zinj.
Rrezet e diellit
nuk ndalen me shoshë.
Hënës ndriçimin
s’ia ndalin lehjet e qenve.
Lumenjtë pakojnë ujin,
por rrjedhën
nuk e ndalin.
Malet i dëmton acari,
por prapë
mugullojnë.
Bilbilave mund t’ua vonojnë këngën
të pabesët dhe mizorët,
por assesi
t’ua ndalin.
Shqiponjave mund t’ua prishin folenë,
por fluturimin
s’mund t’ua ndalin;
as dallëndysheve,
as pulëbardhave
shtegtimin.
Kohës
nuk mund t’i ndalet hapi.
Qetësohuni njëherë,
o arinj të murrmë,
o korba të zinj.
ARIF EJUPI
Gjenevë, 5 dhjetor 2025
